آواکادو
آواکادو

آواکادو

Avocado

Persea Americana (2n=24)

Lauraceae

آووکادو درختی با اندازه متوسط تا بزرگ و همیشه سبز است. برگها ساده بزرگ و چرمی مانند و با رنگ سبز عمیق است. بومی نواحی آمریکای مرکزی و جنوبی می باشد. میوه آن گلابی شکل با پوست تقریبا چرمی مانند،گوشت میوه حالت کره ای و غنی از روغن و پروتئین بوده و از نظر ارزش کالری از موز نیز بالاتر است. آووکادو بذری کروی تا گلابی شکل درون میوه دارد (وزن تقریبی بذر gr 70-50).

اقلیم:

مهمترین فاکتور برای موفقیت در کشت وکار آووکادو خطر سرما است. گیاه گرمسیری تا نیمه گرمسیری است و به نواحی عاری از سرما بهتر جواب می دهد. برخی از ژنوتیپ ها با یخ زدگی ملایم از بین میروند و برخی پس از بین رفتن قسمت هوایی در اثر یخبندان، می توانند از قسمت زیرزمینی شروع به رشد نمایند. حد تحمل آووکادو تا حدود  است.

آواکادو,برداشت اواکادو,میوه اواکادو

خاک:

درختان آووکادو به اغلب خاکها به شرطی که به خوبی زهکشی شود پاسخ می دهند. درخت به آب گرفتگی خاک حساس است.

اووکادو,avacado,کشت اواکادو

نژادها و ارقام:

ارقام:

توصیف ارقام آووکادو مشکل است چون انواع بذری آن نیز بسیار است. رقم Lula یکی از ارقام تجارتی است که میوه های آن تا وزن یک پوند (450gr) میرسد و دارای پوست سبز ضخیم است. تحنل خوبی به بیماری ها نشان می دهد، زمان رسیدن میوه اکتبر بوده و تا ژانویه و فوریه روی درخت خوب می ماند. در سرمای زیر 27 درجه فارنهایت ( ) صدمه می بیند. بذرهای Lula به عنوان پایه برای تمام اراقام آووکادو ترجیح داده می شود و به شوری خاک تحمل خوبی دارد.

در کالیفرنیا رقم Fuerte که یک هیبرید بین Mexican Guatemalan  است (و اغلب نقاط دیگر که کمتر گرمسیری هستند) بیشتر کشت و کار میشود.

رقم دوم رقم Hass است که یک چهارم زمینه ژنتیکی Mexican و بقیه Guatemalan است.

در فلوریدا هیبریدها West Indian  Guatemalan ارقام برتر هستند که در نواحی گرمسیری مناسب تر هستند.

سه نژاد مشخص از آووکادو وجود دارد

West Indian بومی نواحی پست آمریکای مرکزی مانند کلمبیا،کمترین تحمل به سرما و بیشترین تحمل به شوری را دارند.

Mexican بومی نواحی مرتفع در مکزیک، متحمل ترین به سرما و کمترین تحمل به شوری را دارند.

Guatemalan بومی نواحی مرتفع گواتمالا و حد وسط دو نژاد دیگر است.

 

در نوع West Indian طعم میوه مقداری آبکی و بزرگترین میوه ها را (1-2 kg) با روغن نسبتا کم تولید می کند و بدلیل تحمل شوری خاک به عنوان پایه مناسب است.

 

در نوع Mexican میوه ها به ندرت از حدود 250-350g بزرگتر می شود، دارای طعم خوب، به رنگ سبز تا ارغوانی یا سیاه، دارای پوست نازک و بذر درشت،میوه غنی از روغن، بدلیل نازکی زیاد پوست میوه ها حساس به بیماریها است. برگهای صدمه دیده دارای بوی خاص که در نژادهای دیگر دیده نمی شود. نوع Guatemalan که هیبریدهای آن با دو نژاد دیگر شامل بسیاری از ارقام مهم تجارتی می شود. میوه ها بزرگ تا 1kg، پوست میوه شکننده و ترد وبذر آن ریز و میزان روغن و تحمل سرما بین دو نژاد دیگر است.

 

نوشته شده در 23/04/1393 دوشنبه ساعت 16:08:42 توسط مهندس احمد یزدانی
ویرایش شده در 23/04/1393 دوشنبه ساعت 18:05:48 توسط مهندس احمد یزدانی


بازگشت به صفحه میوه کاری


امتیاز شما به این مطلب

در کادر زیر نظر خود را درج نمایید




 refresh
کد امنیتی را وارد نمایید
روش فعالیت در انجمن کشاورزی


فن پیج فیس بوک بساک
 

فن پیج انجمن متخصصان کشاورزی بساک

 

 


همه چیز در مورد پسته
همه چیز در مورد انجیر
پر بازدید ترین خبرهای کشاورزی