تربیت و هرس انار
تربیت و هرس   انار

تربیت و هرس Training & pruning   انار

درختان انار را می توان به فرم های بوته ای، چند تنه و یک تنه تربیت نمود. فرم بوته ای برای منازل یا برای ایجاد پرچین مناسب است اما برای تولید تجارتی مطلوب نیست.

تمایل طبیعی انار تولید پاجوش زیاد است. اگر قرار است یک درخت یک تنه ایجاد شود، فقط یکی از پاجوش های فرعی و یا شاخه اصلی که به عنوان قلمه استفاده شده است باید انتخاب و حفظ شود و سایر شاخه های اصلی از روی آن منشعب شوند و پاجوشها بایستی مرتباً حذف شوند تا موجب تشویق رشد تنه اصلی شوند. اگر قرار است درختان انار به صورت چند تنه ای تربیت شوند 6-3 پاجوش قوی بایستی از اطراف انتخاب و اجازه شرد یابند. انتخاب این تعداد پاجوش ممکن است 3-2سال و یا بیشتر طول بکشد تا درختی متوازن ایجاد شود. تمام بقیه پاجوشها بایستی در طی فصل رشد و در زمستان حذف شوند.

بسیاری باغداران سیستم چند تنه ای را ترجیح می دهند چون معتقدند اگر صدمه یخبندان حادث شود معمولا یک یا 2 تنه صدمه می خورد و بقیه تنه ها سالم مانده و میوه خواهند داد. تنه های از دست رفته مجدداً از پاجوشهای جدید قابل جایگزینی هستند. درختان تک تنه در این حالت ممکن است به طور کامل از سطح زمین از بین بروند و بنابراین مجدداً از پاجوشها بایستی نسبت به انتخاب و تربیت تنه اقدام نمود.

درختان چند تنه مراقبت کمتری در طی سالهای اول نیاز دارند و زودتر به بار می نشینند تا درختان یک تنه. مقداری هرس و بستن شاخه ممکن است در 4-3 سال اول لازم باشد تا تنه ها به اندازه ای بزرگ و قوی شوند تا قسمت هوایی در حال گسترش را بتوانند تحمل نمایند.

درختان انار همه ساله نیاز به مقداری هرس سالیاته برای نگهداری شکل کلی درخت و حفظ سطح باردهی دارند. حتی درختان بالغ انار با قدرت رشد می کنند و شاخه های زیادی را به علاوه پاجوشها تولید می کنند که بایستی همه ساله حذف شوند.

 

                     بوته ای(چندتنه)

فرم دهی          درختی(یک تنه)

                    خشک یا زمستانه (شاخه های شکسته، خشک، مریض، تودرتو)

باردهی         سبز یا تابستانه (پاجوشها، شاخه های پر رشد و نرم مانند و شاخه های خشک)

 

هرس

اسپورهای کوتاه روی شاخه های 3-2 ساله و اغلب روی قسمتهای خارجی تاج تشکیل می شوند و تولید گل می کنند. این اسپورها روی شاخه های با رشد آهسته و بالغ که برای چندین سال میوه تولید می کنند ایجاد می شوند. اما با افزایش اندازه درخت،این چوبها عادت باردهی خود را از دست می دهند. هرس سالیانه سبک موجب تشویق اسپورهای میوه ده سالیانه می شود و هرس سنگین موجب کاهش محصول می شود. درحالیکه شاخه های متقاطع و مزاحم حذف می شوند دقت بایستی صورت گیرد تا چوب میوه ده کافی روی درخت باقی بماند. به علاوه، مقداری تنک قسمت های بارده به تولید میوه های درخت با علایم صدمه کمتر در پوست کمک خواهد کرد.

در اواخر پائیز و یا اوایل بهار که درخت در حال خواب کامل نیست، در صورت بروز درجه حرارت های زیر صفر، صدمه شدید به درختان و تنه آنها خواهد خورد. گاهی کل تنه به وسیله سرما girdled شده و دچار مرک می شود. در فصل رشد بعدی بایستی قسمتهای مرده و ضعیف حذف شوند و اجازه داده شود تا یک پاجوش قوی از سطح زمین رشد یابد تا جای تنه را بگیرد.

کاربرد پاکلوبوترازول (Pachlobutrazol) در اسفند ماه به میزان 5-3 گرم مادۀ موثره برای هر درخت، با پخش روی خاک و سایه انداز و سپس آبیاری،موجب کاهش رشد رویشی و پاجوشهای درخت می شود. کاربرد این ماده موجب افزایش اندازه میوه ها شده اما تاثیری روی طعم نشان نداده است.

هرس انار,هرس درخت انار,هرس انار,هرس درخت انار,هرس درختان,روس هرس درخت انار,هرس انار,تربیت انار,هرس درختان انار,انار ترکیده,عکس انار,هرس زمستانه انار,


نوشته شده در 10/07/1393 پنجشنبه ساعت 18:40:41 توسط مهندس احمد یزدانی
ویرایش شده در 12/07/1393 شنبه ساعت 01:30:48 توسط مهندس احمد یزدانی


بازگشت به صفحه میوه کاری


امتیاز شما به این مطلب

در کادر زیر نظر خود را درج نمایید




 refresh
کد امنیتی را وارد نمایید
روش فعالیت در انجمن کشاورزی


فن پیج فیس بوک بساک
 

فن پیج انجمن متخصصان کشاورزی بساک

 

 


همه چیز در مورد پسته
همه چیز در مورد انجیر
پر بازدید ترین خبرهای کشاورزی