درخت انجیلی
درخت انجیلی

درخت انجیلی

 
انجیلی یا آسوندار (انجیلو یا انجیلی یا انجول یا دمرانجیل یا تویی یا تفی یا زوند) درختی است که در جنگل‌های شمالی ایران می‌روید. این درخت دارای چوب سختی است و ریشه و برگ‌های آن مصرف دارویی دارد. انجیلی درختیست بومی ایران که نام علمی آن Parrotia persica می‌باشد. parrotia به معنی جنس طوطی می‌باشد وعلت این نامگذاری دو زائده منقار مانند، شبیه نوک طوطی است که در دو طرف میوه در قسمت بالا قرار دارد. همچنین در کتاب درختان و درختچه‌های ایران از دکتر حبیب‌الله ثابتی آمده‌است که این درخت به افتخار Parrot گیاه‌شناس فرانسوی به این نام خوانده می‌شود ین درخت از تیره خود انجیلی Hamamelidaceae می‌باشد که در آستارای جمهوری آذربایجان و لنکران و در جنگلهای شمال از سواحل آستارا تا گلیداغ انتشار دارد و از جلگه‌های ساحلی دریای خزر تا ارتفاعات میانبند امتداد می‌یابد و در کلاردشت تا ارتفاع ۱۴۰۰ متر از سطح دریا دیده می‌شود. قامت این درخت زیبا به ۲۵ متر می‌رسد. برگهای انجیلی بیشترین توجه را به خود جلب می‌کند. برگهای جوان بنفش مایل به قرمز هستند بعد از آن در تابستان به رنگ سبز تیره و درخشان تبدیل می‌شوند و سرانجام در پاییز برگهای درخشان به رنگهای مختلف زرد پررنگ نارنجی سوخته و پررنگ و قرمز روشن خالص آشکار می‌شود و این تنوع رنگ مناظر زیبایی را ایجاد می‌کند و از این حیث این درخت برای ایجاد فضای سبز و همچنین جذب توریست در جنگلهای ما مناسب است. چوب انجیلی بسیارسخت است و از این حیث در زبانهای خارجی به چوب آهن معروف است گل اذین درخت انجیلی دارای پایک کوتاهی است که به‌صورت "کاپیتول" قبل از بازشدن برگ در اسفندماه بر روی ساقه همان سال ظاهر می‌گردد و دارای ‪ ۲‬تا ‪ ۶‬گل می‌باشد. رنگ گل‌های آن از ارغوانی تا قرمز است. جوانه های آسون دار از سه فلس سیاه رنگ چرمی و خزی تشکیل شده‌است، برگ آن پایک- دار، نیم ریزان و با دمبرگی کوتاه به طول سه تا هشت میلی متر می‌باشد که در دو سمت آن گوشوارک باریک ، کرکدار و ریزانی قرار گرفته است. رگ برگ های آن شانه‌ای و در حدود ‪ ۶‬تا‪ ۸‬جفت بوده و معمولا کمی فرو رفته به نظر می‌رسد، در صورتی که پشت برگ برجسته است وبرگ را موج دار نشان می‌دهد دو روی برگ خزی و با تارها و کرک پوشیده شده و به رنگ خاکستری است. میوه این درخت کپسول خشک چوبی وتخم مرغی با دوتکه به قطر ده تا دوازده میلی متر با داخلی صیقلی و خارجی خشن می‌باشد که درون هر یک دو دانه نامتقارن و قهوه‌ای رنگ شفاف و بدون کرک دیده می‌شود.

نوشته شده در 16/10/1395 پنجشنبه ساعت 09:13:10 توسط samira


بازگشت به صفحه گیاه شناسی


امتیاز شما به این مطلب

در کادر زیر نظر خود را درج نمایید




 refresh
کد امنیتی را وارد نمایید